#stoefalert. Ik zit op een terras in de Provence, met zicht op een verlicht zwembad, dito olijfbomen en een intrigerende Agave Chrysantha (lang leve Google Afbeeldingen). Rond mij tjirpen de krekels en op tafel staat een fris glaasje rosé. Het is half 11 ’s avonds en ik zit nog steeds in mijn bikini (alee tankini, maar wie gebruikt dat woord).

Sinds een dikke maand maakt La Douce France ook in het gewone leven deel uit van mijn… euh leven. Na een wat sombere periode van mij niet meer goed voelen op mijn vorige werk, loopbaanbegeleiding, ontslag geven en solliciteren, vond ik een nieuwe job waar ik weer met volle goesting tegenaan kan gaan. Eentje waar ik mijn passies kan combineren, met een werkritme dat ruimte laat voor kids & koken (en hopelijk ook weer wat frequenter bloggen) en in een superfijne werkomgeving dicht bij huis.

Mijn nieuwe werkgever heet Reli en verhuurt vakantiewoningen in Zuid-Frankrijk. Maar dan echt zo van die hele mooie waarbij je meteen denkt bye bye ik ben weg. Na een dikke maand kan ik zeggen: het voelt écht goed! En dat niet alleen omdat ik dankzij een last-minute annulering met mijn gat in de boter viel en hier nu dus op dat picture perfect terras zit met een #roseetjedabei.

Ik kreeg bij Reli meteen het volste vertrouwen en ik mag mij elke dag uitleven in de dingen die ik graag doe (schrijven, social media, fotobewerking, grafisch ontwerp). Ook op kantoor in Lovendegem voelt het bij momenten als God in Frankrijk. Toen ik op mijn eerste werkdag lunchte in de boomgaard met zicht op de weidse velden (lang leve de hittegolf), met homemade gebak en een koffietje, wist ik: Yes, I’m a happy camper! Al is happy huurder van een vakantievilla misschien beter gepast in deze setting 🙂