Dit blogbericht is een ode aan Pascale Naessens. Ik denk niet dat er in Vlaanderen ooit een grotere kookboekenhype geweest is dan die rond haar persoon. En ik zal me maar meteen outen: Ja, ook ik ben fan! Geen early adopter (haar eerste boek verscheen al in 2010), maar toch al sinds ergens in het najaar van 2013. Haar kookboeken Puur genieten 1 en 2 hielpen me toen van mijn zwangerschaps- en reiskilo’s af. Een reisje naar de Provence met twee beste vrienden/foodies 6 weken na de geboorte van Julie was wel goed voor de vriendschap en het amusement, maar niet zozeer voor mijn lijn.

De Pascale Naessens methode

Pascales visie op koken was voor mij een openbaring. Niet dat eten volgens voedselcombinaties iets nieuws is (rememberlang geleden de Montignac hype), maar wat wel vernieuwend is (en waarin volgens mij haar grote succes schuilt): ze benadert gezond koken en eten vanuit een positieve invalshoek, vanuit ‘genieten’. En dat is toch wat elke hobbykok/foodie wil: genieten! Ik deed bijna een vreugdedansje toen ik las dat ik gerust olijfolie mocht gebruiken. Heel wat anders dan de Weight Watchers methode waarbij ik 1 punt moest tellen per koffielepel vetstof (en ik mocht maar 19 punten op een hele dag!).

Een tweede sterkte van Pascale’s recepten is de eenvoud. Met slechts een paar ingrediënten en in een mum van tijd tover je de mooiste plaatjes op je bord. En ten derde, needless to say, de gerechten zijn ook echt lekker.

Voor de unhappy few die nog niet bekend zijn met de PN methode: het komt erop neer dat je zo puur mogelijk eet met verse ingrediënten en dat je afstapt van de klassieke Vlaamse combo “groenten + vlees/vis + koolhydraten”. Je eet (veel) groenten met ofwel vlees/vis ofwel aardappelen/pasta/rijst. Dat klinkt misschien als een grote aanpassing, maar dat is eigenlijk verrassend simpel. Ik maak bijvoorbeeld vaak een vegetarisch pastagerecht of ik bereid vlees met twee soorten groenten i.p.v. aardappelen en groenten. Voor wie wat inspiratie wil, kan ik een paar kookboeken aanbevelen. Ik geloof dat ze er ondertussen 6 heeft :-).

Zondigen mag

Ook leuk aan de PN methode is dat je zonder schuldgevoel mag zondigen. En als je zondigt, probeer er dan ook echt van te genieten, aldus de goede raad van Pascale. Ik zondig elke ochtend, want het PN ontbijt (fruit, noten, zaden, kokosmelk, …) is niet aan mij besteed. En dat heeft zelfs niets te maken tijdsgebrek (twee peuters die aangekleed en gevoed de deur uit moeten). Neen, ik moet ‘s morgens gewoon mijn ordinaire boterham met confituur of choco hebben. Twee zelfs. Met een tas koffie erbij. Geen aardbei, okkernoot of gojibes die mij kan bekeren.


Variaties op ratatouille

Om aan te tonen hoe gemakkelijk het is om volgens de PN methode te koken, geef ik in het volgende blogbericht een paar combinaties met ratatouille als basis. Ik maak af en toe in het weekend een grote pot ratatouille, waarvan ik dan een paar porties invries. Altijd handig tijdens de drukke avondspits.

P.S. Op die postzwangerschapstrip in de Provence hebben we ongetwijfeld ook ratatouille gegeten, waarschijnlijk met vlees van de BBQ (ik gok op côte-a-l’os) én patatjes in de oven (met veel look en verse kruiden) of pastasalade. Helemaal niet PN, maar – in our defence – wat hebben we ervan genoten!

Pascale Naessens